مقاله سازمان تجارت جهانی

سازمان تجارت جهانی (WTO) یک سازمان بین‌المللی است؛ که قوانین جهانی تجارت را تنظیم و اختلافات بین اعضا را حل و فصل می‌کند. اعضای سازمان تجارت جهانی کشورهایی هستند که موافقت‌نامه‌های (حدود ۳۰ موافقت‌نامه) این سازمان را امضا کرده‌اند. مقر سازمان تجارت جهانی در ژنو، سویس قرار دارد. تا نوامبر ۲۰۰۶، ۱۵۰ کشور عضو این سازمان شده‌اند. ویتنام در حال حاضر جدیدترین عضو این سازمان محسوب می‌شود.

روند تاريخي تشكيل سازمان تجارت جهاني

كشورهاي در حال توسعه كمتر از يك چهارم تجارت جهان را به خود اختصاص داده‌اند و بيشتر كشورهاي جهان نيز در زمره كشورهاي كمتر توسعه يافته به حساب مي‌آيند. تجارت آنها بيشتر شامل صادرات مواد اوليه، سوخت، مواد معدني و محصولات غذايي به كشورهاي صنعتي، غني و توسعه يافته است و در مقابل عمدتاً كالاهاي ساخته شده وارد مي‌كنند. به دليل الگوي تجارت و شرايط خاص داخلي و نيز نحوه عملكرد نظام پولي بيشتر منافع حاصل از رشد اين كشورها از طريق بهبود مستمر رابطه مبادله به جيب كشورهاي توسعه يافته مي‌رود. كشورهاي در حال توسعه سعي مي‌كنند از طريق بالا بردن قيمت كالاهاي صادراتي خود، طرحهاي تثبيت عوايد صادراتي و صنعتي شدن از طريق جانشيني واردات يا ايجاد محدوديتهاي تجاري كه به محدوديتهاي تعرفه‌اي و غيرتعرفه‌اي تقسيم مي‌شود و اصلاح نظام پولي منافع را تا حدي متوجه خود نمايند. تعرفه‌هاي گمركي كه بر حسب ارزش واردات تعيين شده‌اند بيش از ساير محدوديتها مورد توجه قرار مي‌گيرند و معمولاً براي محدود كردن مقدار واردات وضع مي‌شوند سهميه وارداتي يك محدوديت كمّي مستقيم است كه بر واردات كالا وضع مي‌شود و بسياري از اثرات تعرفه وارداتي را دارد.

وضع تعرفه معمولاً رابطه مبادله كشور را بهبود مي‌بخشد حجم تجارت را كاهش مي‌دهد و ممكن است رفاه كشور را بهبود بخشد ولي ممكن است كشورهاي ديگر نيز اقدام متقابل بكنند كه در اين صورت هر دو كشور معمولاً زيان مي‌كنند. استدلالاتي در حمايت از تعرفه شده است كه مهمترين آنها مي‌گويد تعرفه براي حمايت از توليد كنندگان داخلي در مقابل سياست ارزان فروشي كالاهاي وارداتي ديگران است، تعرفه موجب رشد صنايع داخلي مي‌شود تا آنكه به كارآيي برسند و اينكه تعرفه در جهت حمايت از صنايعي است كه از نظر دفاع ملي اهميت دارد. به هرحال همه اين استدلالات بايد در هر مورد خاص دقيقاً ارزيابي شوند. دلايل مختلف ديگري از قبيل ايجاد اشتغال و برقراري توازن در موازنه تجاري و حتي اهداف غير اقتصادي نيز گاه عنوان مي‌شوند كه اهميت خاص خود را دارند.

تجربه سالهاي بين دو جنگ ۱۹۲۱- ۱۹۳۹ نشان مي‌دهد كه در طي اين دوره تجارت بين‌المللي بواسطه تعرفه‌ها، سهميه‌ها و ساير موانع تجاري شديداً‌ محدود شده بود كه دلايل اصلي آن ركود و بيكاري حاكم بر كشورهاي توسعه يافته بود. در حقيقت جنگ جهاني اول مشكلات زيادي براي كشورهاي اروپايي از قبيل كسري موازنه پرداختها، كاهش ارزش پول و بيكاري گسترده بوجود آورد كه دولتهاي اروپايي و آمريكا را وادار نمود تا با اجراي سياستهاي حمايتي و اقدامات تلافي جويانه از صنايع خود حمايت نمايند. پس از گذشت حدود ده سال از جنگ جهاني اول كشورهاي اروپايي اقتصاد را بازسازي كردند و توليدات صنعتي خود را تا حد قابل ملاحظه‌اي توسعه داده و باين ترتيب وجود محدوديتها مانع از شكوفايي تجارت بين‌الملل مي‌شد. به همين دليل كنفرانسي زير نظر جامعه ملل در سال ۱۹۲۷ در شهر ژنو تشكيل شد تا موانع تجاري را…

این مقاله در ۱۷صفحه و به قیمت ۴۰۰۰ تومان می باشد

برای خرید و دانلود این مقاله از لینک ذیل کلیک کنید

برای خرید این مقاله اینجا را کلیک کنید و اطلاعات خرید را تکمیل نمایید

افزودن یک نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

راه اندازی شده توسط همیار وردپرس