تاریخ قدس

قدس از ديرينه‌ترين دوران با ملت عرب فلسطين گره خورده است. بشر از دوران پيشا تاريخي در اين منطقه سکني گزيده است و در آن نشانه‌هايي از انسان ماقبل تاريخ مربوط به دوره پلوستوسيني و نيز آثاري از دوران باليوليتي کشف شده است و اوضاع به همان صورت مانده و در دوره مسيولتي به وضعيت امروزين درآمد.
در شهر قدس دو مکان متعلّق به دوره مسيوليتي و نيز ۱۶ مکان ديگر متعلّق به دوره نيوليتي وجود دارند؛ يعني دوره‌اي که شاهد انقلاب کشاورزي بوده است.
قدس در نخستينه‌هاي دوره برنزي بود که به عنوان شهر ظهور يافت. زماني که کنعاني‌ها آن را با مجموعه‌اي از شهرها بر سر راه آّب‌ها در شمال و جنوب بنيان نهادند و جايگاهي ويژه براي آن بر بلندي ضهور که در نزديکي آن چشمه الماس جيحون قرار دارد، برگزيدند. تاريخ بناي آن به چهار هزار سال قبل از ميلاد مسيح باز مي‌گردد و در خدمت به هدفي دفاعي و ديني بنا نهاده شد. کنعاني‌ها در آن معبدي براي « سالم » معبود برتر خود ساختند و پادشاه قدس، خود کاهن خداي برتر بود. قداست قدس برگرفته از همين موضوع است و بعدها به سبب عواملي ديگر اين قداست استمرار يافت.
قدس اولين بار با نام سالم نياي بنيانگذار يا خداي برتر شناخته شد و مانند ديگر شهرهاي کنعاني، دولت شهري در آن تشکيل شد. برخي از پادشاهان آن عبارت بودند از: قدوم سالم، ملکي صادق، ادوني صادق و ادوني بازق.
نام آن اولين بار در متون مقدس مصري در دو قرن نوزدهم و هجدهم قبل از ميلاد به صورت يوروشاليم يعني شهر سالم و پاک وارد شده است.
نام قدس در رساله‌هاي تل العمارنه در قرن چهاردهم قبل از ميلاد به صورت يورو سالم و در نقاشي‌ها و نگارگري‌هاي آشوري‌ها به صورت اوروسليمو آمده است. قديمي‌ترين نام آن در دروه القدسم به صورت به صورت شاليم وارد شده که در سفر تکوين به مناسبت قدوم ابرام به سرزمين کنعانيان آمده؛ زماني که پادشاهان از جمله ملکي صادق پادشاه شاليم به استقبال وي آمدند. در سّفر يشوع از آن با نام اورشليم ياد شده که پادشاه آن زمانش ادوني صادق بوده.
همين نام در سفر القضاه، زماني که اسراييلي‌ها با کنعانيان به جنگ پرداختند، نيز آمده است. در اين سفر نام ديگري براي قدس نيز وارد شده يعني يبوس، به دليل انتساب آن به عرب‌هاي يبوسي ساکن آن.
در عهد قديم هم‌چنين نام صهيون آمده که در ابتدا دال بر بخشي از شهر يبوسيان بود و در آن دژي واقع بود که داوود به هنگام گرفتن شهر از يبوسي‌ها بر آن استيلا يافت. ديري نپاييد که آن بخش از شهر با نام شهر داوود معروف گشت و بدين ترتيب با گذشت زمان، اين نام به تمام شهر اطلاق شد. شهر قدس هم چنين در سفر اشعيا با نام اريئيل موسوم شده و تپه‌اي سنگي که سليمان، معبد خود را بر آن بنا نهاد، با نام موريا معروف شده و در احبارالايام دوم از آن ياد شده است. اما با وجود تعدّد نام‌ها، اورشليم نامي بود که از زمان فتح شهر از سوي داوود تا نيمه قرن دوم ميلادي رايج بود. در همين نميه قرن دوم ميلادي بود که ايليائوس هادريانوس امپراطور رومي نام اول خود را بعد از بازسازي شهر براي آن برگزيد و بدين ترتيب شهر، ايليا ناميده شد. هادريانوس شهر اورشليم را در سال ۱۳۵ ميلادي ويران نمود؛ همان‌گونه که قبل از وي تيتوس در سال ۷۰ ميلادي شهر را ويران کرده بود. نام ايليا مدت دو قرن بر اين شهر اطلاق مي‌شد تا اين که قسطنطين امپراطور، دوباره نام اورشليم را بدان بازگرداند و نام ايليا تا زمان فتوحات عربي اسلامي بدين شهر اطلاق مي‌شد.تاریخ قدس
پس از فتوحات اسلامي شهر قدس با نام بيت‌المقدس، مشهور و معروف گشت. صورت‌هاي گوناگوني براي اين نام ذکر شده است از جمله البيت‌المقدس، بيت‌المقدس، القدس الشريف و المدينه المقدسه. القاب مختلفي نيز براي اين شهر وارد شده از جمله دارالسلام، مدينه‌السلام و قريه‌السلام.تاریخ قدس
ناگفته پيداست که تعدّد نام‌هاي قدس، نشان از تاريخ طولاني و…

این مقاله در ۱۲صفحه و به قیمت ۳۰۰۰تومان می باشد.

برای خرید و دانلود مقاله می توانید از لینک زیر اقدام کنید

برای خرید این مقاله اینجا را کلیک کنید و اطلاعات خرید را تکمیل نمایید

افزودن یک نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

راه اندازی شده توسط همیار وردپرس